Temelde, evden çalışmak yaygınlaştıkça oturma odasının bir köşesi ofise dönüşmeye başladı. Ayna yerleştirme tekniği konusunda çalışma alanını evin geri kalanından ayırmak, hem verimliliği hem de akşam dinlenme hissini koruyor. Televizyon ünitesi gibi ergonomi başlıklarını da göz ardı etmeden ilerliyoruz.
Bu noktada, bitkileri tek tek dagitmak yerine ikili ucli gruplar halinde konumlandirmak daha guclu bir etki verir. Saksi malzemesini mekanin genel diliyle esleştirmek de dagilim hissini onler.
Temelde, ayna yerleştirme tekniği ile ugrasirken en yaygin hata, tek bir gorselden ilham alip mekanin kendi kosullarini yok saymaktir. Farkli bir isik acisinda ve farkli olculerde ayni sonuc elde edilmez. Ikinci sik hata ise her kosede birbiriyle yarisan cok sayida odak noktasi olusturmaktir.
Kirali evde delik acmak ya da duvari kalici sekilde degistirmek her zaman mumkun olmaz. Ayna yerleştirme tekniği konusunda tasinirken sokulebilen, iz birakmayan urunler tercih edilmelidir.
Genellikle, yapiskanli askilar, serbest duran raflar ve hali uzerine serilen kilimler evin kimligini kalici hasar vermeden degistirir. Ayna yerleştirme tekniği ile ilgili yatirimi tasinabilir parcalara yonlendirmek uzun vadede daha karlidir.
Her asamaya gercekci bir sure ve kucuk bir pay eklemek, gecikmeleri kriz olmaktan cikarir. Teslim tarihi uzun olan urunleri en basta siparis etmek sureci belirgin sekilde kisaltir.
Tek bir tavan armaturuyle butun odayi cozmeye calismak golgeleri sertlestirir ve mekani yorgun gosterir. Ayna yerleştirme tekniği konusunda birkac dusuk seviyeli isik kaynagi cok daha sicak bir atmosfer kurar.
Renk secimi kagit uzerinde kolay, duvarda zor bir istir; ayni ton gunes goren odada baska, kuzeye bakan odada baska gorunur. Ayna yerleştirme tekniği ile ilgili palet kurarken bir ana renk, bir yardimci ton ve bir vurgu rengi kurali isinizi sadelestirir.
Tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
En yaygın hata ölçü almadan mobilya satın almak ve tüm parçaları duvara yaslamaktır; bu düzen odayı hem boş hem de dağınık gösterir. Halının küçük seçilmesi, perdenin pencere hizasından asılması ve tabloların çok yükseğe yerleştirilmesi de oranları bozar. Alışverişe başlamadan önce basit bir kroki çizmek bu hataların büyük bölümünü önler.
Çoğu durumda, depolama çözümlerini baştan planlayan evler, yıllar geçtikçe dağınıklığa çok daha az teslim oluyor.