Renkler bir odada gördüğümüzden çok daha fazlasını anlatır; sıcaklık, sakinlik ya da hareket duygusunu doğrudan renk kurar. Zemin kaplama seçimi konusunda palet seçimi bu yüzden dekorasyonun en kritik aşamalarından biri. Hangi tonun hangi odada işe yaradığını örneklerle açıklıyoruz.
Perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
Sonuç olarak, zemin kaplama seçimi konusunda yapilan yatirimin omrunu belirleyen sey duzenli ve dogru bakimdir. Yuzey tipine uygun temizlik urunu kullanmak, asindirici firca ve yogun kimyasallardan kacinmak ilk kuraldir. Yilda bir kez yapilacak genel kontrol, kucuk sorunlarin buyumeden cozulmesini saglar.
Bu nedenle, daire ici degisikliklerin cogu serbesttir ancak tasiyici sistemi, ortak alanlari ve cepheyi ilgilendiren islerde durum farklidir. Kolon ve perde duvara mudahale, tasiyici yapiya zarar verdigi icin acikca yasaktir ve agir yaptirimi vardir. Balkon kapatma, cephe rengi ve dis unite yerlesimi gibi konular ise yonetim plani ve belediye izinlerine tabidir.
Zemin kaplama seçimi ile ilgili butce hazirlarken toplam tutari uc bolume ayirmak isleri kolaylastirir: sabit isler, mobilya ve tamamlayici detaylar. Genel egilim butcenin yarisini sabit ve uzun omurlu kalemlere ayirmak yonundedir. Ayrica beklenmedik giderler icin yuzde on ila on bes arasinda pay birakmak gerekir.
Çoğu durumda, yapiskanli askilar, serbest duran raflar ve hali uzerine serilen kilimler evin kimligini kalici hasar vermeden degistirir. Zemin kaplama seçimi ile ilgili yatirimi tasinabilir parcalara yonlendirmek uzun vadede daha karlidir.
Bu nedenle, duvar delmeden uygulanabilen çıkarılabilir duvar kâğıtları, yapışkanlı kancalar ve zemine serilen büyük halılar kiralık evlerde en pratik çözümlerdir. Perde, aydınlatma ve tekstil değişimi taşınırken sizinle gelebileceği için bütçeyi boşa harcamış olmazsınız. Mevcut mobilyaların üzerine geçirilen kılıflar da eskimiş parçaları hızla yenilemenin ekonomik yoludur.
Çoğunlukla, tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
Bu noktada, sert zemin, çıplak duvar ve az mobilya yankıyı artırdığı için ilk çözüm yumuşak yüzeyleri çoğaltmaktır. Kalın havlı halı, tavandan yere inen ağır perde, kumaş kaplı koltuk ve duvarda tekstil panolar sesi belirgin biçimde yutar. Kitaplık gibi dolu ve girintili çıkıntılı yüzeyler de ses dalgalarını kırdığı için akustiği doğal yoldan iyileştirir.}
Özetle, sağlıklı bir aydınlatma planı genel, görev ve vurgu olmak üzere üç katmandan oluşur; sadece tavan lambasına güvenmek mekânı düz ve soğuk gösterir. Okuma köşesine ayaklı lamba, mutfak tezgâhına bant aydınlatma, raf ve tabloya spot eklemek derinlik yaratır. Ampullerde 2700 ile 3000 kelvin aralığı yaşam alanları için daha huzurlu bir atmosfer sunar.
Çoğu senaryoda, lambri ile ilgili detaylara boğulmadan önce, odanın ana işlevini netleştirmek bütün süreci sadeleştirir.